Typisch Breda

Op Facebook werd hij afgemaakt in de groep ‘Breda’, waar termen als ‘zuurpruim’, ‘sukkel’, ‘eikel en ‘pure afgunst’ langskwamen. Als Bredanaars een spiegel wordt voorgehouden zijn ze een stuk minder gezellig. Marcel van Roosmalen maakte kennis met het gezellige maar ook o zo kleinsteedse, chauvinistische en bekrompen Breda. Hieronder zijn column waarmee het allemaal begon.

Marcel van Roosmalen

Voetballiefhebbers uit Breda, Bredanaars heten ze geloof ik, hebben me altijd verbaasd. Ze zijn er bijzonder trots op dat ze met heel veel tegelijkertijd naar voetbalwedstrijden gaan, ook als het slecht gaat met hun lievelingsclub NAC Breda. En met die clubtrouw gaan ze de hele tijd andere mensen lastigvallen, vooral ook omdat er simpelweg niets anders is om trots op te zijn.

„Bij ons zit het altijd vol. Wij maken altijd lawaai. Gezellig.”

Als ze erachter komen dat ik voor Vitesse ben, wordt er daarna altijd ook even gezegd hoe leeg Gelredome altijd oogt op televisie. Alsof mij dat ook maar iets uitmaakt, maar dat krijg je in Breda niet uitgelegd want met veel zijn, lawaai en gezellig zijn daar het allerbelangrijkst.

Zaterdag was ik een van de vele gasten op het tweede Bier & Ballen XL festival in Breda, een door Bredanaars Sjoerd Mossou (AD) en Chris van Nijnatten (KNVB) opgezet voetbalevenement waar duizend Bredanaars op een veldje heel erg Breda stonden te zijn. Typisch Breda is dat ze nog voordat je je verwondering over iets hebt kunnen uitspreken, bijvoorbeeld dat het erg druk is, zelf maar vast gaan uitspreken wat ze bijzonder vinden.

„Druk he? Gezellig toch? Bij NAC is het ook altijd druk.”

“Ja, dat is Breda”, zei ik om ze te snel af te zijn, maar dan gaan ze dus gewoon vragen stellen aan zichzelf.

„Ja hoe kan dat toch?”, vroeg er een zich af. „Stoppen ze hier soms iets in het bier?”

Juist toen ik me begon af te vragen waar ik deze manier van redeneren toch van kende, stond het antwoord voor mijn neus: VVD’er Klaas Dijkhoff. Korte broek, verwassen T-shirt, biertje, beetje lullen over voetbal. Hij stond zo anoniem hetzelfde als de rest te zijn dat ik nooit meer kan schrijven dat hij geen man van het volk is. „Ja wat doe ik hier?”, vroeg hij aan zichzelf. „Nou ik woon hier. Dus ik dacht: ik ga ook maar eens even. En ik ben de enige niet. Gezellig.”

Ik begon het vaste rijtje maar vast aan te vullen: kan alleen in Breda, altijd druk, net als bij NAC.

Klaas Dijkhof: „Ik ben voor PSV.”

Daarna ging het gesprek opeens over het flesje Nondeju chilisaus dat ik van de organisatie had gekregen. Hij vond het zo lekker dat hij het ongevraagd had meegenomen naar de jaarlijkse barbecue van de Tweede Kamer. Tegen iedereen die er een kwak van had genomen was hij even gaan zeggen dat de lekkerste chilisaus van Nederland uit Breda komt.

Hij vroeg: „Geloof je me niet?”

Nee, juist wel, ik geloofde hem meteen, dat was juist het probleem.

Door: Marcel van Roosmalen, 1 juli 2019.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.