‘Sinds 2015 100 tot 200 miljoen euro fraude met wijkverpleging’

 Door Marijn Dorrestijn, 29 mei 2019

Directeur Chris Oomen stopt na veertig jaar met zijn werk voor DSW, één van de kleinere zorgverzekeraars van Nederland. De verzekeraar staat erom bekend jaarlijks als eerste de nieuwe zorgpremie te presenteren.

Oomen wordt gezien als luis in de pels van de zorgverzekeringswereld. In een afscheidsinterview met Nieuwsuur uit hij onder meer zijn zorgen over fraude. “Zorgfraude is prioriteit nummer één bij DSW. We willen tegen mensen kunnen zeggen: uw geld gaat niet naar fraude.

Onterechte declaraties

Toch behoort fraude ook bij DSW nog niet tot de verleden tijd. De verzekeraar is grootschalige fraude in de wijkverpleging op het spoor. Bij veertig procent van de declaraties heeft DSW een vermoeden dat er iets niet klopt. Bij controle blijkt bij twee derde van die verdachte declaraties inderdaad te veel of onterecht geld gevraagd.

De verzekeraar vond de afgelopen jaren in totaal voor honderdduizenden euro’s aan declaraties voor zorg die nooit is verleend. Voor de hele sector ligt de schade tussen de honderd en tweehonderd miljoen euro, schat DSW.

“Het is in 2015 mondjesmaat begonnen en het wordt met het jaar erger”, vertelt Oomen. Sinds 2015 wordt de wijkverpleging uit het basispakket vergoed. “Wij zijn als DSW er tegen geweest dat de wijkverpleging in de zorgwet is gekomen. Toen dat gebeurde werd de toegangspoort naar fraude opengezet. En dat gaat van jaar op jaar erger worden.”

Geen sancties

Fraudeurs worden te weinig gestraft, vindt Oomen. “Er is voor hen geen sanctie. Als u fraudeert is het ergste dat u kan gebeuren dat ze u niet uitbetalen en vervolgens gaat het leven gewoon door.” Ze zien bij DSW dat klanten die betrapt zijn, simpelweg overstappen naar een andere verzekeraar.

Ik vind het wel heel merkwaardig hoe we in Nederland omgaan met het beschermen van een boef die op het publieke terrein van ons allemaal geld komt stelen, aldus Oomen. “Er gelden allerlei privacyregels die we allemaal moeten beschermen, maar het is gewoon stelen.”

Budgetpolis

In het gesprek met Nieuwsuur ging Oomen ook in op de budgetpolissen die verzekeraars aanbieden. Bij een budgetpolis kan men alleen zorg krijgen van een beperkt aantal zorgaanbieders die een contract hebben met de betreffende zorgverzekeraar. DSW onderscheidt zich door juist geen budgetpolis aan te bieden. Volgens Chris Oomen ondermijnt deze polis de solidariteit in de zorg.

Ik vind het een schande dat het er is. Het is natuurlijk duidelijk dat de budgetpolis geen cent bespaart in de gezondheidszorg. Doordat er een budgetpolis is, blijft de zorgvraag precies even groot. Maar de mensen die die budgetpolis hebben zijn wel veel goedkoper uit. Ja, dat betekent dat de rest dat betaalt. Dat is tegen de solidariteitsgedachte.”

Oomen ziet dit als een vorm van ‘individualisering op een collectief goed’. “We hebben allemaal wat aan een solidaire zorg, ook gezonde mensen. Als ze wat overkomt is die infrastructuur nodig. En laten we nou toch alsjeblieft blij zijn als je aan je eind van het leven kunt zeggen dat je veel meer aan premie betaald hebt dan aan zorg verbruikt hebt. Een groter geluk kun je niet hebben.”

In een gesprek met Nieuwsuur blikte Oomen terug op zijn directeurschap (tekst gaat verder onder video): Oomen blikt terug op tijd als DSW-directeur

Oomen is multimiljonair en vergaarde zijn vermogen met de beurshandel en twee software-bedrijven. “De financiële sector is mijn hobby en daar ligt een deel van mijn talenten. De zorg dat is emotioneel, daar ligt mijn hart.”

Van zijn DSW-salaris moet hij het niet hebben, dat gaat volledig naar goede doelen. “Er is nooit jaloezie geweest dat ik rijker ben, zo gedraag ik me niet. Ik ben op mijn zeventigjarige leeftijd nog bij DSW bezig en iedereen begrijpt dat ik dat niet voor het geld doe, maar vanwege de maatschappelijke impact.”

Oomen heeft plezier in zijn werk bij DSW. “Ik heb altijd gedacht; ik blijf liever bij een kleiner bedrijf waar ik de baas word dan in een groter bedrijf waar ik ondergeschikt word aan anderen, daar heb ik minder talent voor.”

Bronovo

De zeventigjarige Oomen stopt bij DSW, maar blijft wel adviseur. En een nieuwe klus dient zich al weer aan. Het Bronovo Ziekenhuis in Den Haag gaat over vier jaar dicht, maar Oomen ziet nog kansen.

“Het Bronovo is een heel goed geoutilleerd, modern ziekenhuis en als dat moet verdwijnen is dat voor mij een soort kapitaalvernietiging.” Oomen wil kijken of het ziekenhuis toch gewaarborgd kan blijven. “En als daar een investering voor nodig is ben ik in de gelegenheid om dat te doen“, aldus Oomen.

“Bezig blijven, dat is het beste medicijn volgens mij. Dat geeft je het meeste plezier in je leven.”

Bron: Nieuwsuur.

Rotte appels in de zorg: checks voor nieuwe aanbieders nog niet in orde

Door Marijn Dorrestijn, 5 juli 2019

Eerst veroordeeld zijn voor oplichting of poging tot doodslag, dan als bestuurder verantwoordelijk worden voor de besteding van zorggeld. Dat klinkt misschien vreemd, maar is allerminst ongewoon. Dat blijkt uit onderzoek van het Informatie Knooppunt Zorgfraude (IKZ). De organisatie keek naar de voorgeschiedenis van 53 zorgbestuurders die betrokken waren bij fraudezaken. Dertig van hen bleken al een strafblad te hebben. Hoe kunnen zulke rotte appels toch op zo’n plek komen?

Vooropgesteld: zeker niet alle zorgaanbieders zijn fout. Het IKZ keek in dit onderzoek naar bekende fraudegevallen en dook vervolgens in de geschiedenis van betrokken bestuurders. Als het aan het IKZ-directeur Annemiek van der Laan ligt, komt er op korte termijn extra onderzoek onder een grotere groep. “Dan kunnen we ook kijken naar de voorgeschiedenis van zorgbestuurders die niet worden verdacht van fraude”.

Opvallend in het kleinschalige onderzoek is volgens Van der Laan wel dat de frauduleuze zorgaanbieders vaak actief zijn bij instellingen voor beschermd en begeleid wonen. “Dat kan een indicatie zijn dat het daar gemakkelijker is om zorggeld voor andere doeleinden te gebruiken”, zegt ze. Volgens haar moet ook daar meer onderzoek naar gedaan worden. “Hoe ziet die fraude eruit en wat is de impact op de patiënten? En vooral: hoe kun je het voorkomen?”

Geen check aan de voorkant

Over dat laatste wordt al jaren gesproken. Want dat de zorg relatief gevoelig is voor fraude, is niet nieuw. Voor het starten van een zorgbedrijf heb je alleen een inschrijving bij de Kamer van Koophandel nodig. Een grondige check, in de vorm van bijvoorbeeld een Verklaring Omtrent het Gedrag of diploma’s, is er niet. Bovendien zijn nieuwe zorgaanbieders bijna nooit op de hoogte van de kwaliteitseisen waaraan ze moeten voldoen, bleek vorig jaar uit onderzoek van de inspectie.

Pogingen om meer zicht te krijgen in de manier van opereren door nieuwe zorgaanbieders hebben nog weinig opgeleverd. Het Openbaar Ministerie noemt de aanpak van fraude met zorggeld al jaren een prioriteit. Probleem is dat er zich nieuwe fraudegevallen blijven voordoen zo lang er geen check aan de voorkant is.

Toenmalig minister Schippers van Volksgezondheid diende in 2017 een wetsvoorstel in om nieuwe zorgaanbieders vooraf te toetsen. Die wet ligt nog in de Tweede Kamer. Een andere wet, de Wet bevorderen samenwerking en rechtmatige zorg, is nog niet in behandeling genomen, terwijl de periode waarin burgers en instellingen hun mening konden geven vandaag precies een jaar geleden afliep. En een door Zorgverzekeraars Nederland en de Vereniging Nederlandse Gemeenten geïnitieerd waarschuwingsregister laat op zich wachten, omdat de juridische basis daarvoor is vastgelegd in een van de wetsvoorstellen.

‘Hoge toetredingsdrempel’

Ook Van der Laan erkent dat het moeizaam gaat. Ze wijt dat mede aan de discussie rond privacy en het delen van informatie. “Een hele complexe discussie”, zegt ze daarover. Zo is onder meer artsenfederatie KNMG bang dat zorgaanbieders onterecht of te snel als fraudeurs worden bestempeld. Ook zijn er zorgen over het medisch beroepsgeheim. Zorgverzekeraars Nederland wil juist “een hoge toetredingsdrempel en hardere afwijzingsgronden in een zo vroeg mogelijk stadium”, zegt een woordvoerder.

Minister De Jonge, die het in 2017 overnam van Schippers, zei in april nog dat het uitwisselen van informatie een belemmering is bij de opsporing van fraude. Volgens hem wordt de wet die dat moet verbeteren begin volgend jaar aan de Kamer voorgelegd.

Aan urgentie ligt het niet, verzekert Van der Laan. Volgens haar zijn alle bij het IKZ betrokken instanties (onder meer inspecties, verzekeraars, gemeenten en Openbaar Ministerie) erop gebrand de fraude aan te pakken, het liefst aan de voorkant. Zelf wil ze op korte termijn beginnen met het vervolgonderzoek. “Dat zou nog dit jaar kunnen.”

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.