‘Hoezo ben ik niet echt? Ik chat toch met je?’

Nepdatingsites De Autoriteit Consument en Markt treedt op tegen nepdatingsites. Bezoekers denken te chatten met vrouwen die op zoek zijn naar liefde. In werkelijkheid communiceren ze met chat-freelancers. „Een zomerbaantje.”

Door Andres Kouwenhoven en Romy van der Poel, 23 augustus 2019.

Foto iStock, bewerking NRC 

Hoe je een selfie maakt? Het personeel van de visserswinkel vindt het een vreemde vraag van de 86-jarige klant. De bejaarde man, fervent visser, zegt dat hij een foto van zichzelf nodig heeft, om naar de 30-jarige Rosa te sturen. Hij kent haar via een datingsite, al heeft hij haar nog nooit ontmoet.

De medewerker van de visserswinkel belt de zoon van de man. Of hij weet dat zijn vader op datingsites aan het chatten is met vrouwen die tientallen jaren jonger zijn?

Ja, geeft de vader toe als zijn zoons hem ermee confronteren, hij is op zoek naar een nieuwe partner. Zijn vrouw is lang geleden overleden, hij heeft zijn zoons alleen groot gebracht. „Hij dacht: nu kan ik een keer aan mijzelf denken”, zegt zijn zoon. ’s Nachts op televisie zag de bejaarde man een reclame voor datingsite flirtmet40plus.nl. Hij maakte een account aan en vulde zijn bankgegevens in. Op de laptop die zijn kinderen hem onlangs cadeau hadden gedaan.

En daar was Rosa.

De Autoriteit Consument en Markt (ACM) maakte deze week bekend nepdatingsites aan te pakken. Bezoekers die tussen 2016 en 2018 betaalden om te chatten op sites als bedmaatjes.nl en echtemeisjes.nl krijgen hun geld terug.

Het bedrijf The Right Link, verbonden aan minstens zeventien ‘datingsites’, heeft ACM toegezegd 9 miljoen euro uit te betalen aan de 37.000 bezoekers die krediet kochten om te chatten met profielen van vrouwen die in werkelijkheid niet bestonden. Alleen in de kleine lettertjes staat dat de profielen „mogelijk fictief” zijn.

Achter de sites gaat een web van bedrijven schuil die de infrastructuur bieden voor het date-bedrog. Van softwareontwerpers tot leveranciers van nepprofielen, van online marketeers tot uitzendbureaus die chatters betalen om zich voor te doen als geïnteresseerde vrouwen. Op hun websites beloven ze sollicitanten een „goede thuiswerkbaan”. Vereisten: een „stabiele internetverbinding” en „doorzettingsvermogen om targets te halen”. Sollicitanten moeten wel eerst reageren op „voorbeeldberichten” van klanten, om te laten zien dat zij voor het werk geschikt zijn. Vraag twee uit het sollicitatieformulier: „En wat doe je dan als je op handen en knieën voor me zit, je kijkt achterom en ziet dat ik m’n pik ineens tegen je kontje aan heb gezet in plaats van je kutje?”

Drieduizend kantjes

Nahdie werkte in de zomer van 2014 een aantal maanden voor zo’n chatbedrijf. „Een zomerbaantje.” Ze was 21 jaar, een vriendin van haar werkte er al. Nahdie (ze wil niet met haar achternaam in de krant) wist dat ze tegen klanten moest liegen. „Ik praatte mezelf aan dat deze mannen akkoord waren gegaan met de algemene voorwaarden. Daarin stond – ergens op die drieduizend kantjes – dat het niet om echte profielen ging”.

In het chatprogramma praat Nahdie onder verschillende nepprofielen met mannen. Ze ziet hun woonplaats, leeftijd en soms ook een foto. Van elk chatgesprek wordt een logboek bijgehouden. Zo ontstaat over elke bezoeker een dossier. Daarin worden seksuele voorkeuren bijgehouden en de excuses die de medewerkers hebben gebruikt om niet af te hoeven spreken. Ook wordt opgeschreven wiens vrouw kanker heeft, of op welke datum ze stierf. Nahdie: „Het staat een beetje gek als een andere chatmedewerker daar per ongeluk nog een keer naar vraagt.”

Nahdie krijgt 10 cent voor elk chatbericht dat ze verstuurt. ’s Nachts en in het weekend komt er een paar cent bij. Ze moet gesprekken zo lang mogelijk rekken: klanten moeten 1 euro betalen voor elk bericht dat ze versturen. In de ‘Handleiding Verantwoording’ die Nahdie per mail krijgt, staan tips hoe ze de mannen zo lang mogelijk kan laten doorpraten. Belangrijkste regel: eindig je bericht met een vraag. Dan is de kans het grootst dat mannen iets terugsturen. Aan het begin van de gesprekken mogen medewerkers nog geen „troetelnaampjes” gebruiken. In de handleiding staat dat zoiets „hoerig” overkomt. Een andere instructie beschrijft hoe medewerkers open vragen moeten stellen. De beste vragen zijn een verkapt compliment. „Hoe kom je aan zo’n lichaam, sport je soms veel, heb je meer van dat soort foto’s?”

Foto iStock, bewerking NRC

„Mijn vader is altijd al gevoelig voor complimenten geweest”, zegt de zoon. De vrouwen schrijven hoe lief hij is, hoe goed hij schrijft, hoeveel hij voor hen betekent.

Slachtofferrol

Aan zijn date vraagt de man op een gegeven moment of het klopt wat zijn zoons zeggen: dat ze nep zou zijn. De gesprekspartner reageert gepikeerd. „Als je dat denkt, dan kappen we er toch mee?!”

Nahdie: „Als iemand aan mijn echtheid twijfelde, kroop ik in de slachtofferrol. Hoezo ben ik niet echt? Hoe kun je mij zo laten voelen? Nu ben ik verdrietig… misschien moeten we hier maar mee ophouden.”

De zoon: „En dan zei mijn vader: iemand die je geld wil aftroggelen zegt zoiets toch niet? Dan geloofde hij de vrouw weer.”

Zijn bejaarde vader zit nachtenlang achter de computer. Zijn zoons kunnen er niets tegen doen. „Als we dreigden zijn laptop af te pakken, zei hij dat hij zichzelf iets zou aandoen. Toen hebben we hem naar de huisarts gebracht.” Hij belandt bij een zorginstelling voor zijn problemen.

„Weduwnaars gingen me soms wel een beetje aan het hart”, zegt Nahdie. „Oudere mannen zijn vaak digibeet en zó naïef. Voor hen zijn dit soort sites het laatste station. Misschien wisten sommigen wel dat ze niet met de vrouw van het profiel aan het chatten waren. Maar er werd tenminste wel door iemand naar ze geluisterd.”

„Het is eenzaamheid”, zegt de zoon, „waar deze sites slim op inspelen”.

De chatbedrijven zijn zo ingericht dat er geen band kan ontstaan tussen medewerker en klant. Zonder dat de man het merkt, rouleren zijn gesprekspartners. Mailadressen en telefoonnummers worden afgeschermd. ‘Coaches’ lezen alle gesprekken mee. Na een paar chats krijgt Nahdie een bericht van ‘coach21 Pauline’. „Als een klant over daten begint mag je zeggen: over een tijdje, straks, we zien wel… je mag NOOIT zeggen: volgende week.”

Bijna uit huis gezet

Na twee jaar chatten heeft de bejaarde man Rosa nog altijd niet ontmoet. Steeds moet ze vlak voor een afspraak plotseling naar het buitenland, of is haar kind ziek. Met zijn zoons wil hij geen contact meer, hij vindt dat ze zich te veel met hem bemoeien. Totdat de schulden zo hoog oplopen, dat hij zijn huis uitgezet dreigt te worden. „Hij besloot dat ik al zijn rekeningen moest gaan beheren”, zegt zijn zoon. Die komt erachter dat zijn vader in twee jaar 16.000 euro heeft uitgegeven aan de datingsites.

Waar dat geld is gebleven? Niet bij freelance chatters als Nahdie. Met haar bijbaan van een paar maanden verdiende ze zo’n 600 euro. Het uitzendbureau waarvoor ze werkte, Commercium Media S.L., is gevestigd op Tenerife. Toezichthouder ACM linkt het bedrijf aan de datingsites rond The Right Link. Het Spaanse telefoonnummer wordt opgenomen door een Nederlandse. „Ik weet niet waar u het over heeft. Wij zijn een gewoon bedrijf. Ik ga nu ophangen.”

Hoeveel de eigenaren van de fictieve datingsites verdienen, valt evenmin na te gaan. Het geld is veelal doorgesluisd naar firma’s in belastingparadijzen als Hongkong of Belize. Een van de bedrijven die onderdeel van het netwerk uitmaakt, Green 8 Group, maakte 24,5 miljoen euro winst tussen 2014 en 2016, blijkt uit jaarrekeningen. Dat bedrijf staat op naam van producenten van Nederlandse pornofilms, die zich zijn gaan toeleggen op de groeiende markt van het online daten. Het bedrijf kon vrijdag geen commentaar geven.

Ook een bekend Amsterdams marketingbureau, Advidi, deed zaken met nepdatebedrijf The Right Link. Advidi claimt op zijn website de grootste date-adverteerder ter wereld te zijn. Deze diensten verleende Advidi ook aan de nepdatingsites. Dat bleek tijdens een proces in 2017, aangespannen door een ‘echte’ datingwebsite tegen The Right Link vanwege het manipuleren van zoekmachineresultaten. Advidi trof een schikking om van de zaak af te zijn. Een woordvoerder wil niet zeggen of het bedrijf nog met The Right Link samenwerkt.

Misleiding of oplichting?

„Alle spelers die hieraan meededen, wassen hun handen in onschuld”, zegt IT-specialist Sijmen Ruwhof, die onderzoek deed naar de online infrastructuur achter het nepdaten. „Ze doen alsof hun neus bloedt – ‘wij wisten van niks’ – en komen ermee weg.”

Het is maar de vraag of de afgedwongen schadevergoeding van 9 miljoen euro voldoende is om deze praktijken tegen te gaan. Toezichthouder ACM constateerde dat er sprake is van misleiding, niet van oplichting. Juridisch een groot verschil: misleiding valt onder civielrecht, oplichting onder het strafrecht. Ruwhof: „Deze geslepen bedrijfjes melden in hun voorwaarden dat de profielen fictief zijn. Zo kunnen ze gewoon blijven doorgaan waar ze mee bezig zijn. Er zijn nu zeventien websites aangepakt, maar er zijn nog honderden andere actief.”

Ook de datingsites waar de inmiddels 88-jarige vader zoveel geld aan uitgaf, bestaan nog. Voor een schadevergoeding komt de vader vooralsnog niet in aanmerking. Die afspraken gelden alleen voor gebruikers van zeventien websites die door de ACM zijn onderzocht.

„We wilden ons onderzoek afbakenen”, zegt een woordvoerder van ACM. „We kozen de websites waarover de meeste klachten zijn binnengekomen.” De zoon heeft een klacht bij de toezichthouder neergelegd. Het kan nog jaren duren voor zijn vader geld terugkrijgt.

„Deze week werd ik gebeld door mijn vader”, zegt de zoon. „Hij zag het nieuws over de boetes en is daarna zijn eigen chatberichten gaan teruglezen. Hij werd misselijk, moest ervan overgeven. Hoe kón ik zo stom zijn, vroeg hij. Ik zei: ik heb het gevoel dat ik mijn vader weer terugkrijg.”

Bron: NRC.

Erotische ‘datingsites’ moeten miljoenen betalen wegens misleiding

Toezichthouder ACM dwingt de sites het geld terug te betalen, omdat zij bezoekers tegen betaling lieten chatten met profielen die niet bestonden.

Door Bastiaan Nagtegaal, 20 augustus 2019

Archiefbeeld. De ACM verplicht de bedrijven achter zeventien 'datingsites' 9 miljoen euro terug te betalen als klanten daarom vragen.
Archiefbeeld. De ACM verplicht de bedrijven achter zeventien ‘datingsites’ 9 miljoen euro terug te betalen als klanten daarom vragen.Foto Sascha Steinback/EPA 

Zo’n 37.000 klanten van een aantal ‘datingsites’ met nepprofielen, krijgen hun geld terug. Het bedrijf achter de websites, The Right Link, heeft de Autoriteit Consument en Markt (ACM) toegezegd zo’n negen miljoen euro terug te betalen, meldt de toezichthouder dinsdag. Gedupeerden die zich bij de websites melden krijgen het geld onder „een discrete omschrijving” op hun rekening gestort.

Op de websites van The Right Link en een aantal gelieerde bedrijven konden bezoekers ‘datingprofielen’ bekijken. Aan de mensen op wie zij een oogje hadden, konden ze vervolgens berichten sturen die per stuk betaald werden. Degene met wie zij vervolgens chatten, was echter niet de persoon uit het profiel, maar een zogenoemde chatoperator die deed alsof. Sommige klanten gaven aan de chatdiensten, die vaak een erotisch karakter hadden, duizenden euro’s uit. De ACM stelde eerder dat het in veel gevallen ging om „kwetsbare consumenten”.

De bezoekers van de chatsites zijn misleid omdat onvoldoende duidelijk was dat afspraakjes met hun ‘dates’ er niet in zaten, zegt ACM-bestuurslid Cateautje Hijmans van den Bergh in een verklaring. „Gebruikers werden op deze websites met nepprofielen verleid tot lange gesprekken. Niet met de persoon van hun keuze maar met een chatoperator. Het kwam nooit tot een ontmoeting.”

Meldingen

De zeventien sites waarop de nepgesprekken werden gevoerd, zijn inmiddels goeddeels uit de lucht of voorzien van een melding dat voormalige klanten hun geld terug kunnen vragen. Een aantal websites is nog toegankelijk.

The Right Link, een Nederlands bedrijf met een in Hong Kong gevestigde moeder, moet al het geld terugbetalen dat het tussen juli 2016 en 17 april 2018 voor de geleverde diensten heeft ontvangen. Houdt het bedrijf of een van de gelieerde ondernemingen zich niet aan de gemaakte afspraken, dan kan de ACM alsnog een boete opleggen.

De bedrijven hoeven niet met hun activiteiten te stoppen, maar moeten voortaan duidelijk vermelden wat ze leveren, ook op de sites die ze uitbaten in het buitenland. „Dat is belangrijk voor het vertrouwen van consumenten in de online wereld”, aldus Hijmans van den Bergh.

Bron: NRC.

Echte meisjes zijn ver te zoeken op echtemeisjes.nl

Opgelicht door een datingsite die geen datingsite bleek? Dan bestaat de kans dat je je geld terug kunt krijgen. De Autoriteit Consument & Markt maakte dinsdag bekend ‘neppers’ als echtemeisjes.nl aan te willen pakken.Maud Effting en Thomas Borst20 augustus 2019, 19:53

Op de sites waren talloze foto’s van – soms – naakte vrouwen te vinden. ‘Chatoperators’ deden zich voor als de vrouwen van de profielen. Beeld Getty Images

‘Ik kreeg een mailtje van een meisje dat Brenda heette’, zegt Harold (48) uit Eindhoven. ‘Ze zei dat ze contact met me wilde en ze stuurde ook een foto mee. Ik dacht: hoe komt ze aan mijn adres? Dus ja, dan reageer je toch maar.’advertentie

Het duurde maanden voordat Harold ontdekte dat alle antwoorden van Brenda werden geschreven door een stelletje internetmedewerkers van een ‘datingsite’. Brenda bestond helemaal niet. ‘Ik ontdekte dat ze me iets vroeg wat ik de week ervoor al had verteld. Maar ondertussen had ik wel een band met haar opgebouwd. En was ik 1.500 euro kwijt.’

Stom misschien, zegt hij. ‘Maar ik ben eenzaam. En via normale datingsites krijg ik nooit een reactie van iemand.’

Dinsdag maakte de Autoriteit Consument & Markt (ACM) bekend voor het eerst een aantal nepdatingsites aan te pakken. Alle bezoekers die tussen juli 2016 en april 2018 zijn misleid door nepprofielen op sites zoals echtemeisjes.nl, sexdating.nl of bedmaatjes.nl krijgen volgens de ACM hun geld terug.

The Right Link

The Right Link, eigenaar van ten minste zeventien ‘datingsites’, heeft onder druk van de ACM nu 9 miljoen euro aan schadevergoedingen gereserveerd voor 37 duizend bezoekers die in anderhalf jaar tijd werden misleid. Het bedrijf is volgens zakenblad Quote in handen van de in Zaanstad geboren it-ondernemer Julius Krechting, die vrijwel nooit journalisten te woord staat. De ACM zegt via accountants toe te willen zien op de uitbetaling.

Op de sites waren talloze foto’s van – soms – naakte vrouwen te vinden. ‘Chatoperators’ deden zich voor als de vrouwen van de profielen. Ze rekten de vaak erotisch getinte chats zo lang mogelijk, omdat per bericht werd betaald, aldus de ACM. Voor sommige bezoekers liepen de kosten op tot duizenden euro’s. Volgens de ACM moest soms tot 1 euro per bericht worden betaald.

De ACM gaat werk maken van de vervolging van nepdatingsites. Beeld ANP

Geen enkel profiel was echt, zegt de ACM: het kwam nooit tot een ontmoeting. ‘In eerste instantie denk je: hoe sullig kun je zijn om daar in te trappen?’, zegt woordvoerster Saskia Bierling. ‘Maar het duurt wel even voordat je ontdekt dat je niet met de persoon op de foto van doen hebt. Die chatgesprekken zijn zo geraffineerd. Medewerkers weten precies hoe ze alles moeten omzeilen, hoe ze telkens een nieuwe vraag moeten stellen. Voor je het weet heb je dan al drie keer geopperd of je het gesprek op een ander platform voort kunt zetten.’

Beveiligingsonderzoeker en ethisch hacker Sijmen Ruwhof onderzocht dit soort sites in zijn vrije tijd voor tv-programma De Monitor en merkte hoe verslavend ze waren. Telkens als hij iemand vertelde dat het contact niet echt was, kreeg hij een stomverbaasde reactie. ‘Mannen zeiden: dat kán niet. Sommigen zaten er zó in vast. En ondertussen gingen ze bijna failliet aan het feit dat ze voor elk bericht moesten betalen. Er zijn families die hun geliefden hier niet meer uitkrijgen.’

‘Dit is al meer dan tien jaar gaande in Nederland’, zegt Ruwhof. ‘De overheid heeft daar al die tijd niets aan gedaan. Hier zitten grote bedrijven achter die professioneel worden gerund. In elk bedrijf werken tientallen mensen die hier fulltime mee bezig zijn: programmeurs, officemanagers, een heel team.’

Uitgekookte strategie 

Volgens Ruwhof hebben de bedrijven een uitgekookte strategie voor de chatoperators, die vanuit huis werken. ‘Telkens als de bezoeker inlogt, wordt hij verbonden met een willekeurige chatoperator die zijn dossier voor zich krijgt. Vaak weten ze niet eens voor welke site ze werken. Ze moeten over elk gesprek aantekeningen bijhouden. Zo ontstaat er over iedere bezoeker een dossier. Daarin staat wat zijn voorkeuren zijn, wat hij heeft verteld.’

Zodra de chatoperator het bericht krijgt, gaat er een timer lopen. ‘Als hij niet binnen 2 minuten antwoordt, gaat het dossier naar de volgende medewerker. Het is een zelflerend systeem: wie snel is en mensen lang aan de praat houdt, krijgt steeds meer klanten.’

The Right Link paste het protocol vorig jaar aan, ontdekte De Monitor. Zo mogen de operators wel schrijven: ‘Het lijkt mij spannend om af te spreken’. Maar niet: ‘Zullen we volgende week afspreken?’ Ook kan ‘Kijken of ik ergens een gaatje heb’ wel, terwijl ‘Kijken wanneer ik zou kunnen’ juist niet mag. Verder zijn woorden als ‘date’ en ‘relatie’ taboe, terwijl ‘fantaseren’ en ‘vreemdgaan’ wel kunnen.

Door in de algemene voorwaarden in kleine letters te schrijven dat bezoekers konden chatten met fictieve profielen, dekten ze zich in, zegt Ruwhof. ‘Omdat niemand er tegenin ging, waanden ze zich vogelvrij.’ Voor mensen zonder technologische kennis is het moeilijk om te ontrafelen hoe de bedrijven in elkaar zitten, stelt hij: The Right Link bestaat uit honderden websites en een wirwar van vennootschappen in verschillende landen.

Toezichthouder ACM deed jaren over het onderzoek. ‘Het is een wereld die we helemaal niet kennen.’ Over de overeenkomst om gedupeerden terug te betalen is lang onderhandeld: om te voorkomen dat The Right Link hier onderuitkomt, zegt de ACM de toezegging direct te hebben gelinkt aan de aandeelhouders. ‘Wij willen hiermee de norm zetten voor de rest van de markt’, aldus een woordvoerster.

Topje van de ijsberg

Onderzoeker Ruwhof is blij dat de ACM nu ingrijpt in de markt, maar stelt dat dit het topje van de ijsberg is. ‘Ik denk dat ergens in een belastingparadijs een paar ondernemers hard zitten te lachen nu. De omvang van deze oplichting is hoogstwaarschijnlijk een stuk groter dan deze 9 miljoen. The Right Link komt hier goed mee weg. En de rest van de markt ook. Er zijn geen gevangenisstraffen, geen boetes. De ACM heeft anderhalf jaar onderzoek gedaan en dan komen ze met zo’n kleine subset van websites. Terwijl ze er honderden hebben. Waarom pakken ze die sites niet allemaal? Ik ben bang dat dit alleen maar tot gevolg heeft dat deze bedrijven nog ongrijpbaarder worden en naar landen vertrekken waar het toezicht minder is.’

‘Ons onderzoek is gebaseerd op de websites waar we de meeste klachten over hebben gehad,’ reageert Bierling namens ACM. ‘Dit is wel degelijk een goede stap en gaat effect hebben op gehele de markt, omdat de norm nu scherp is. De toezegging is niet verblijvend.’ ACM zegt niet te schromen alsnog een boete op te leggen als dat nodig is. ‘Wij denken dat dit verschil gaat uitmaken. Wie gelijk krijgt, gaat de toekomst uitwijzen.’

The Right Link zelf is onbereikbaar voor commentaar. Verzoeken om een toelichting per mail blijven onbeantwoord en het telefoonnummer is opgeheven: het in Eindhoven gevestigde bedrijf hult zich in nevelen. In de jaarcijfers is niets te vinden: voor een bedrijf dat zoveel websites bezit, gaat er nauwelijks geld in om. De enige aandeelhouder en bestuurder bevindt zich in Hongkong en staat geregistreerd onder de naam Wilson Management Limited. Achter de schermen zit het bedrijf echter niet stil: dinsdag werd een lijst met zelfbedachte ‘kernwoorden’ – betrouwbaarheid, betrokkenheid, recht door zee – van de website verwijderd.

Harold uit Eindhoven heeft vooralsnog geaccepteerd dat hij het geld kwijt is. ‘Zij hebben gewonnen. Ik ben 48 en ik heb nog 30 jaar te gaan. Ik moet me waarschijnlijk neerleggen bij het feit dat ik nooit iemand zal vinden.’

ACM

De Autoriteit Consument & Markt (ACM) is een toezichthoudende instantie die opkomt voor consumentenbelangen. In die rol kan de Autoriteit bedrijven beboeten en berispen en heeft het meer macht dan bijvoorbeeld de Consumentenbond, die geen boetes kan uitdelen. De hoogste boete – 41 miljoen euro – deelde de ACM uit aan de NS, maar de rechter zette daar een streep door, omdat die in juni van dit jaar oordeelde dat de ACM onvoldoende had kunnen bewijzen dat de spoorwegorganisatie een economische machtspositie heeft ten opzichte van andere vervoersbedrijven. Meer succes kende de consumentenwaakhond in zijn strijd voor het verlagen van mobiele kosten in het buitenland. ACM was betrokken bij de onderhandelingen die ertoe leidden dat de zogeheten roamingkosten van telefoonaanbieders in alle EU-landen even hoog zijn.

De ACM biedt voorlichting aan bedrijven en consumenten en zet zich in voor een ‘gelijkwaardig speelveld op de markt’. ‘We zijn meer scheidsrechter dan waakhond’, zei bestuursvoorzitter Martijn Snoep daarover in Het Parool. Snoep volgde Chris Fonteijn vorig jaar op en geeft in Den Haag leiding aan 550 werknemers. De ACM is in 2013 voortgekomen uit een fusie van drie belangenorganisaties: de Nederlandse Mededingingsautoriteit (kartelbestrijder), de Opta (toezicht op de telecommarkt) en Consumentenautoriteit (een hulploket voor consumenten).

Bron: de Volkskrant.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.