Het influencersbestaan gaat niet altijd over rozen: ‘We hebben last van het algoritme’

Marlou en Noortje timmeren hard aan de weg om influencer te worden. Met meer dan 20.000 volgers op Instagram is Marlou al een heel eind, Noortje daarentegen blijft steken op een luttele 2.800 volgers. Maar is een carrière als influencer wel voor iedereen weggelegd? Doortje Smithuijsen volgde het duo op de voet. ‘Op sommige van die foto’s herkende ik mezelf eigenlijk niet echt.’

Door Doortje Smithuijsen, 9 november 2019

Dit is het tweede deel van een driedelige serie van Doortje Smithuijsen over influencers. Abonneer je op onze nieuwsbrief om het volgende deel niet te missen. Het eerste deel lees je hier.

‘Valt het licht zo goed op mij?’

Noortje Moerland (17) en Marlou van Noesel (20) staan op een brug in de Amsterdamse binnenstad. Marlou heeft haar iPhonecamera gericht op Noortje, die tegen de reling van een brug leunt. ‘De zon staat een beetje achter je,’ zegt Marlou. ‘Maar dat is wel mooi. En anders maken we het straks donkerder met m’n app.’ 

Noortje heeft bruin haar met lichte strepen. Ze draagt een spijkerbroek, een blouse met panterprint en een beige jasje; Marlou is blond en draagt een roze broek met hoge taille, een T-shirt met een print van Grease erop en een leren jack. De gouden highlight poeder glittert op hun gezichten. Marlou’s iPhone begint te klikken. Noortje doet haar ogen dicht, weer open, doet een duckface, steekt haar tong uit, buigt naar voren, richting de camera.

‘Kijken?’ vraagt ze na een halve minuut. Ze pakt de telefoon uit Marlou’s handen, scrollt in rap tempo door de tientallen foto’s.

‘Oh my god,’ zegt ze. ‘Dit is echt te lelijk. Laten we aan de andere kant gaan staan.’ De meisjes lopen naar de overkant van de brug, Noortje neemt haar positie weer in. Ogen dicht, ogen open, duckface, tong uitsteken, naar voren buigen.

‘Kijken?’

Ze scrolt.

‘Jezus, mijn hoofd moet echt normaal gaan doen. Dit kan niet.’ Noortje kijkt even besluiteloos om zich heen, wijst dan naar een aangrenzende brug. ‘Laten we het even daar proberen.’

GRATIS KLEREN

Noortje en Marlou willen influencer worden. Marlou is het al, soort van. Twintigduizend volgers heeft ze. ‘Dat is veel hoor,’ zegt Noortje, terwijl ze naar een huis lopen waar voor de deur planten staan die passen bij Marlou’s jas. ‘Twintigduizend mensen die jou dagelijks bekijken, die jou denken te kennen. Weet je hoe veel dat is?’ Marlou krijgt al veel gratis kleren opgestuurd, en doet soms zelfs een speciale shoot voor een merk, dat die foto’s dan weer op Instagram zet als reclamebeeld.

De hele komende week zal het lijken alsof Noortje rondloopt in Amsterdam. Terwijl ze in werkelijkheid bezig is met haar hbo in Breda.

Marlou haalt haar schouders op. ‘Het is nog niet echt serieus hoor,’ zegt ze. ‘Ik ben nog geen Negin, of zo.’ Negin Mirsalehi – een Nederlandse influencer met miljoenen volgers. ‘Maar ik vind het wel heel leuk, foto’s maken voor Instagram. Ik hoop dat het zo doorgaat met m’n volgers. Dat ik straks echt kan leven van Instagram, zeg maar.’

Noortje is nu ongeveer een half jaar ‘bezig’, maar heeft 2800 volgers. ‘Het gaat bij mij veel langzamer dan bij Marlou. Geen idee waarom, maar ik hoop dat ik met deze foto’s tot de 3000 ga komen.’ Het verschil tussen 3000 en 2800 volgers is klein, maar toch staat het beter, zegt ze, zo’n 3 in plaats van een 2. ‘En als je eenmaal veel volgers hebt, gaan mensen je ook sneller volgen. Mensen volgen liever mensen die al populair zijn.’ Het liefst zou Noortje ook gratis kleren opgestuurd krijgen, net als Marlou. ‘Dat lijkt me echt zo cool. Dat je gewoon iets mag uitzoeken.’

GEEN FOTOGENIEKE PLEK

Dit is hoe Noortje en Marlou hun digitale imago vormgeven: elk weekend de stad in, met een tas vol kleren, omkleden in portieken of in de auto van Marlou, en dan foto’s maken voor de hele week. De twee meisjes kennen elkaar uit Bergen op Zoom, maar in hun eigen woonplaats maken ze bijna nooit foto’s. ‘Dat is geen fotogenieke plek,’ zegt Marlou. Bovendien komen ze daar altijd oud-klasgenoten of familieleden tegen tijdens het fotograferen. ‘En die gaan dan van die opmerkingen maken,’ zegt Noortje. ‘Zo van: zijn de influencers weer bezig?’

Daar hebben ze geen zin in.

Vandaar dat ze hier zijn, deze zonnige zondagmiddag. Ze zijn via het station naar de rand van de binnenstad gelopen, en als ze straks allebei op de foto zijn geweest in vier verschillende outfits, lopen ze weer naar de trein. Vanochtend, onderweg hierheen, heeft Noortje nog een foto geüpload met een geotag van Antwerpen – de laatste van de vorige fotoshoot. Voor haar volgers lijkt het alsof ze nu in België is, en de hele komende week zal het lijken alsof ze rondloopt in Amsterdam. Terwijl ze in werkelijkheid bezig is met haar hbo in Breda.

SLOW MOTION

Voordat ze een foto maken, kijken Marlou en Noortje eerst op Instagram naar andere accounts. ‘Zo een kunnen we doen,’ zegt Noortje: ze laat Marlou een foto zien van twee meisjes die samen in een portiek zitten, in de zon. ‘Of deze.’ Twee meisjes lopen hand in hand op een straathoek.

‘Ja,’ zegt Marlou. ‘Die zou daar wel kunnen, op het hoekje.’

Eenmaal op het hoekje kijken Noortje en Marlou eerst door de lens van hun eigen telefoon hoe ze precies eenzelfde perspectief kunnen krijgen als op de foto die ze online hebben gezien.

‘Ga eens lopen,’ zegt Marlou tegen Noortje, haar blik gericht op het schermpje van haar iPhone. Noortje loopt langzaam naar voren.

‘Nee dit wordt raar,’ zegt Marlou. Ze kijkt over het scherm heen naar Noortje, denkt even na, zegt dan: ‘Doe anders gewoon alsof je loopt.’

Noortje zet in slow motion een stap naar voren, en dan weer een terug.

‘Ja dit is beter,’ zegt Marlou. Na een paar keer klikken haalt ze de foto van Instagram er nog eens bij. ‘Ja,’ zegt ze. ‘Lijkt precies.’

STEEDS SLIMMER

Ze zijn het de laatste tijd steeds slimmer gaan aanpakken – het foto’s maken – vertelt Marlou. ‘Wat we nu bijvoorbeeld doen, is samen kleren kopen.’ Marlou en Noortje hebben dezelfde maat, dus elk kledingstuk dat ze kopen kan voor hen allebei een nieuwe foto opleveren – twee keer dezelfde outfit op Instagram zetten is not done, weten ze. ‘We hebben bijvoorbeeld samen twee jassen gekocht,’ zegt Noortje, ‘in verschillende kleuren. Die wisselen we dan uit, zodat we er meer aan hebben.’

Noortje en Marlou lopen door, op zoek naar ‘leuke straatjes’, zoals Marlou het noemt. ‘Van die schattige straatjes met trappetjes, dat zie je online echt veel.’ Ze passeren een café waar mensen buiten op het terras zitten.

‘Oh mijn god,’ zegt Noortje, ‘kijk die nacho’s. Zullen we nacho’s eten?’

‘Eerst nog een paar foto’s,’ zegt Marlou. ‘Misschien daarna.’

HET ALGORITME

Twee maanden later zitten Noortje en Marlou op de grote bank bij Noortje thuis: een uit grijs graniet opgetrokken pand op een brede, nette laan in Bergen op Zoom. Voor de deur staan twee auto’s – een Mini Cooper en een gezinswagen – en buiten is het druilerig voorjaarsweer. Noortjes moeder zet schoteltjes met stukken chocoladetaart op de lage salontafel, een karamelkleurige hond rent vrolijk blaffend om de bank heen.

Noortje en Marlou zijn minder vrolijk. Het gaat slecht, zeggen ze. ‘Dat wil zeggen, met Instagram,’ voegt Marlou toe. ‘We hebben allebei last van het algoritme.’

‘Je moet steeds weer op Instagram, foto’s liken en reageren op anderen. Anders wordt jouw foto niet gedeeld met genoeg mensen, en krijg je weinig likes.’

‘Last van het algoritme’ betekent dat je foto’s zonder duidelijke reden minder worden geliked, en dat je steeds minder volgers erbij krijgt. ‘Ik groei veel minder hard dan eerst,’ zegt Marlou. ‘Elke ochtend heb ik er ongeveer twintig volgers bij, maar ook weer een stuk of vijf eraf. Tot een paar maanden geleden verloor ik bijna nooit volgers.’ Marlou zit nog altijd rond de 20.000 volgers, terwijl Noortje maar blijft steken rond de 2.800.

‘Ik wil echt heel graag groeien,’ zegt ze, ‘maar het kost gewoon zo veel tijd’.

‘Tot een paar maanden geleden ging het gewoon om hoe leuk je foto’s waren,’ verduidelijkt Marlou. ‘Maar nu gaat het vooral om hoe actief je bent.’

‘En ik heb gewoon school,’ zegt Noortje. ‘Ik kan niet de hele dag op Instagram zitten.’

ZO VERSLAAFD MOGELIJK

Vrijwel iedereen die aan de bak wil komen als influencer, heeft een hekel aan het algoritme van Instagram. ‘Ik haat het,’ verzucht een meisje uit Rotterdam met 23.000 volgers. ‘Het is zo frustrerend en zo oneerlijk.’

‘Het is echt een kutsysteem,’ zegt een 21-jarig meisje uit Utrecht met 21.000 volgers. ‘Het gaat allemaal om hoe actief je bent, en om hoe actief mensen zijn op jouw pagina. Hoe actiever je bent, hoe meer kans dat je foto door Instagram aan veel mensen wordt getoond.’ De app en het algoritme zijn er absoluut op ingesteld om je zo verslaafd mogelijk te maken, denkt een meisje met 40.000 volgers uit Amsterdam. ‘Je moet steeds weer op Instagram, foto’s liken en reageren op anderen. Anders wordt jouw foto niet gedeeld met genoeg mensen, en krijg je weinig likes.’

In een poging het algoritme te slim af te zijn, sluiten veel aspirant-influencers zich aan bij zogeheten Instapods: chatgroepjes waarin mensen elkaar op de hoogte brengen als ze een nieuwe foto online hebben gezet, zodat iedereen die snel kan gaan liken. Maar dat soort groepen lopen vaak binnen een mum van tijd helemaal uit de hand, vertelt de Amsterdamse influencer. ‘Al snel zitten er tachtig man in zo’n app groep, kan je de hele dag gaan zitten liken en reacties als ‘Leuke foto!’ en ‘Knap!’ kopiëren en plakken bij iedereen.’

Uiteraard kwamen de technici van Instagram na een tijd achter het bestaan van dit soort groepjes – ze werden vrijwel allemaal via de privéberichten op de app zelf bijgehouden. Instagram stelde toen vermoedelijk in dat reacties alleen ‘telden’ als ze uit vijf woorden of meer bestonden. ‘Dus gingen mensen ze langer maken,’ vertelt ze verder. ‘Bijvoorbeeld door drie emoji’s toe te voegen.’

Algauw werkte ook dat niet meer, omdat Instagram – zo leek het, althans – mensen die in appgroepjes zaten expres naar beneden ging trekken in het algoritme. ‘Wat ik begrepen heb, is dat Instagram in de direct messages filtert op de woorden “nieuw” en “foto”,’ vertelt het meisje uit Rotterdam. Wie in appgroepjes reclame maakt voor zichzelf, wordt sinds een paar maanden afgestraft met minder likes en minder volgers. ‘Dus worden mensen heel creatief in hun taalgebruik.’ In het appgroepje van de Rotterdamse wordt inmiddels gesproken van ‘paarden die in de wei zijn gezet’ als het gaat om nieuwe foto’s die zijn geüpload. ‘Als je wilt dat mensen je foto liken, zeg je: wie komt hem aaien?’

Andere meisjes proberen slim te zijn en houden de appgroepen niet bij op Instagram zelf, maar via andere berichtenapps als Slack en Telegram: ze delen daarin een link naar hun foto, zodat hun groepsgenoten meteen kunnen liken en reageren. ‘Maar inmiddels heeft Instagram een manier om te zien dat je via een link van een berichten-app komt,’ vertelt de Rotterdamse, ‘dus werkt dat ook niet meer’. Meisjes in Telegram-groepjes moeten daarom handmatig naar de Instagrampagina van degene die de nieuwe foto heeft geüpload, en dan hun reactie plaatsen. ‘Het kost kortom gewoon bakken met tijd,’ zegt het meisje uit Utrecht.

FOCUS OP SNEL LIKEN

De focus op snel liken en reageren levert ook ongemakkelijke situaties op. Veel jonge meiden doen af en toe een ‘rondje liken’: min of meer lukraak op foto’s van andere meisjes reageren, in de hoop dat hun eigen foto’s meer likes en reacties ontvangen. ‘Leuk babe, mooi babe, dat soort lege zinnetjes,’ vertelt het meisje uit Rotterdam. ‘Als je tien minuten voor je je foto online zet, en zeker een half uur erna wat extra liket en reageert, gaat je foto harder omhoog – is het idee.’

‘En dan krijg je dus ook dat mensen reageren met ‘Sexy pic!’ onder een foto van een oma die is overleden,’ zegt het meisje uit Utrecht.

Die extra volgers waren wel welkom, want eigenlijk al haar vrienden uit Bergen op Zoom hebben haar inmiddels ontvolgd.

Maar met meer liken en meer posten ben je er nog niet. Instagram doet doorgaans precies wat het zelf wil, zo lijkt het, zonder daar enige verantwoording over af te leggen. ‘Ik heb al zo veel berichten naar de Instagram helpdesk gestuurd,’ verzucht het meisje uit Rotterdam, ‘met de vraag waarom mijn foto’s minder goed gingen, en waarom ik steeds maar volgers verlies. Maar nog nooit heb ik een antwoord terug gehad.’

‘Laatst had ik ’s ochtends ineens achthonderd volgers minder,’ zegt Marlou met haar mond vol taart. ‘Echt balen. Maar de volgende dag waren ze ineens weer terug. Ik begreep er niks van. Ik zag wel dat andere mensen het ook hadden: sommigen verloren wel twintigduizend of meer. En daar stond het ook de volgende dag gewoon weer erop. Geen idee wat er gebeurd is.’

ECHT HEEL COOL

De hond is inmiddels uitgeput in haar mand gaan liggen, en Marlou en Noortje zitten onderuitgezakt door hun telefoons te scrollen. Met Marlou’s influencerschap gaat het wel de goede kant op. Onlangs is ze voor het eerst naar een influencersevent geweest. ‘Een diner en daarna een feest, met allemaal knappe mensen, de hele tijd camera’s en zo erbij,’ vertelt ze, terwijl ze rechterop gaat zitten op de bank. ‘Alles werd gefilmd, echt heel cool.’ De volgende dag had ze er een hoop volgers bij – overgesprongen van andere influencers die haar die avond gefilmd of gefotografeerd hadden. Die extra volgers waren wel welkom, want eigenlijk al haar vrienden uit Bergen op Zoom – ook goede vriendinnen – hebben haar inmiddels ontvolgd. ‘Die vinden mij dan arrogant omdat ik foto’s van mezelf post en zo.’

In de stad worden Noortje en Marlou inmiddels nageroepen, ook als ze gewoon ergens heen gaan, en niet bezig zijn foto’s te maken. Zo van: hee, jullie zijn toch die influencers? ‘Gaan ze lachen,’ zegt Marlou. ‘Maar ja, wij krijgen gratis kleren, dus wie is er nou de loser?’

Ondertussen heeft Noortje de laatste tijd behoorlijk vaak ‘dips’ door Instagram. ‘Dan kijk ik naar m’n aantal volgers dat maar niet stijgt en denk ik: ik ben er helemaal klaar mee.’ Ze wil er niet steeds mee bezig zijn, zegt ze, maar dat gebeurt toch. ‘Als ik niet zit te liken en reageren om traffic te krijgen, zit ik wel te denken dat ik dat eigenlijk zou moeten doen. Of dat ik er toch maar helemaal mee moet stoppen.’ Afgelopen weekend postte ze voor het eerst in langere tijd helemaal niets. ‘Heb ik meteen tien volgers verloren.’

Marlou pusht Noortje op zo’n moment om door te gaan. ‘Dan zeg ik van: kom op, volgend weekend gaan we weer shooten.’

Noortje en Marlou gaan door met het scrollen door hun telefoon. ‘Vivian zit in Kaapstad nu,’ zegt Marlou. ‘Met Anna en Jessie.’ Vivian Hoorn, 273.000 volgers. Anna Nooshin, 901.000. Jessie Vuijk, 271.000. Noortje en Marlou praten over ze alsof het persoonlijke vriendinnen zijn.

‘Dat lijkt me dus zo leuk,’ zegt Noortje, met haar blik nog altijd op haar telefoon. ‘Met zo’n groep naar een mooie plek.’

Marlou vult aan: ‘En dan de hele tijd mooie foto’s maken.’

Noortje kijkt op van haar schermpje en zegt: ‘Ik zou willen dat ik altijd op vakantie was, dan was het op mijn Instagram altijd zomer.’

INFLUENCERSAMBITIE

‘Oh mijn god, heerlijk dit,’ zegt Marlou, terwijl ze neerzakt in de zwarte kussens op het terras van restaurant 1NUL8 in Rotterdam. ‘Dit is toch gewoon perfect? Love deze tent.’ Om haar heen zitten mensen in dezelfde soort loungestoelen aan lage tafels, op de meeste staat een wijnkoeler vol ijs met een fles witte wijn erin. De zon schijnt fel op de halve meters sushi die worden rondgedeeld, en op de açaí-bowls met eetbare bloemen erin. Vrijwel elke gast op het terras haalt werktuiglijk zijn telefoon tevoorschijn als zijn eten wordt opgediend: nog meer dan een tent van zien en gezien worden, is dit een tent om te delen.

Marlou komt hier elke keer als ze naar Rotterdam gaat, zegt ze. Zij en Noortje stelden voor hier te lunchen toen ik ze vroeg of we weer eens konden bijpraten. Er was alleen één kink in de kabel: Noortje was gestopt met Instagram. ‘Ik ben er een beetje klaar mee,’ zei ze in onze appgroep. Ze nam aan dat ik wel niet meer met haar wilde afspreken. Maar ik was juist benieuwd waarom ze gestopt was.

Nu zitten we met z’n drieën aan tafel – Noortje in een simpel zwart overhemd, Marlou in een bloemenjurk met een enorme zonnebril op. Het was niet van de ene op de andere dag dat Noortje besloot te stoppen met haar influencersambitie, vertelt ze als ze een broodje carpaccio heeft besteld. ‘Het was meer dat ik het steeds minder leuk vond. In het begin vond ik het foto’s maken echt leuk, en ik vond het ook cool dat Marlou gratis kleren kreeg. Dat wilde ik ook heel graag.’

Maar het enthousiasme over de tripjes met Marlou en het maken van foto’s waarop Noortje net zo knap probeerde te zijn als haar vriendin, verdampte de afgelopen maanden. En nee, niet alleen omdat ze die magische grens van 3000 volgers nooit bereikte, denkt Noortje. ‘Op sommige van die foto’s herkende ik mezelf eigenlijk niet echt.’ Het constant bezig zijn met Instagram – dat voelde als ‘iemand anders’, zegt Noortje. ‘Dat wilde ik eigenlijk helemaal niet, dat steeds maar nadenken over foto’s maken, foto’s posten, en in welke volgorde dan, en met welk tekstje erbij.’

IK MOET FOTO’S UPLOADEN

Noortje had geen idee waar de gedachten vandaan kwamen die ze constant had – als ze op de bank zat, als ze in bed lag, als ze naar school fietste, als ze zat te eten met haar ouders en broers of met vriendinnen afsprak in het weekend. Steeds ging door haar hoofd: ik moet foto’s uploaden, ik moet meer liken en reageren, ik moet nieuwe foto’s maken, ik moet grappige tekstjes bedenken.

Het algoritme van Instagram was haar gedachten in geslopen – geen wonder dat ze het gevoel kreeg dat ze ‘iemand anders’ was.

Toen Noortje hetgeen waar ze online zo naar verlangd had in analoge vorm in haar handen hield, voelde ze waarschijnlijk hoezeer de digitale wereld altijd beter zal zijn dan de realiteit.

Ondertussen bleef Marlou maar appen, zegt Noortje. ‘Ga je nog foto’s uploaden? Ga je nog stories filmen? Post nou, post nou, post nou.’ Maar op een gegeven moment had zij daar ook geen zin in, valt Marlou in. ‘Ik dacht: we zijn er gewoon leuk mee bezig. Maar als jij steeds maar “idk” terug appt als ik je vraag wanneer je gaat posten – I don’t know – dan houdt het ook een beetje op. Dan niet, weet je.’

Op een bepaald moment appte Marlou na een lange radiostilte aan Noortje: ‘Je gaat er mee kappen hè?’

En Noortje appte terug: ‘Ik geloof het wel.’

Het was ook dat Noortje zich steeds ongemakkelijker voelde als ze naar Instagram keek, zegt ze. ‘Dan keek ik naar meiden die ook probeerde om influencer te worden en dacht ik: dit is eigenlijk zo sneu.’ Noortje ging zich ineens afvragen of ze niet een van die meisjes was, of ze zelf niet ook zo sneu was. ‘En dat zou ik echt niet willen.’

ALTIJD BETER DAN DE REALITEIT

Marlou zit ondertussen op haar telefoon te tikken, maar kijkt nu op en zegt: ‘Kijk, als ik een doel heb gesteld voor mezelf, dan ga ik er ook voor’. Ze merkte dat Noortje niet zo van het ‘doorzetten’ was, en dat vond ze jammer. ‘Het was ons dingetje, natuurlijk, en ik had er ook moeite in gestoken. Ik hielp haar steeds, met alles. Als je dan opgeeft, dat is wel balen.’ Marlou gaat nu met andere vriendinnen naar Antwerpen of Amsterdam, zegt ze. ‘Gewoon meiden die het leuk vinden om foto’s van mij te maken.’

Best gek, gaat Noortje verder, toen ze begon aan dat hele Instagram was ze vooral bezig met het feit dat Marlou gratis kleren kreeg. ‘Dat vond ik zo vet, dat wilde ik ook.’ En uitgerekend een paar weken geleden kwam voor het eerst een bericht van een kledingmerk in haar inbox: of ze online een paar dingen wilde uitzoeken, die ze dan gratis zou ontvangen – in ruil voor foto’s uiteraard. ‘Ik was al heel lang fan van dat merk en vond alles er supermooi uitzien.’ Maar toen haar gekozen kledingstukken eenmaal arriveerden bij haar thuis, vond ze er opeens niets meer aan. ‘Ik pakte die spullen uit, keek ernaar, en hoefde ze niet meer.’ In de echte wereld verloren de digitale broeken en overhemden hun glans.

Toen Noortje hetgeen waar ze online zo naar verlangd had in analoge vorm in haar handen hield, voelde ze waarschijnlijk hoezeer de digitale wereld altijd beter zal zijn dan de realiteit. En dat ze die digitale wereld toch nooit zou kunnen betreden – hoe veel volgers of likes ze ook ze ook zou verzamelen.

BALI BABY

Als het eten wordt opgediend, pakt Marlou werktuigelijk haar mobiel – die het hele gesprek naast haar op tafel ligt – en maakt een foto van de pokebowl en friet die worden neergezet. Ook Noortje pakt – enigszins beschaamd – haar telefoon uit haar tas. ‘Oh my god,’ zegt ze, ‘dit ziet er toch gewoon te lekker uit om geen foto van te maken?’ En ja, die foto gaat zo wel op Instagram. ‘Af en toe een foto erop vind ik nog wel leuk. Ik wil er gewoon niet te veel meer mee bezig zijn.’ Over een week gaat ze naar Bali met haar moeder, daar gaat ze ook wel foto’s op Instagram zetten, denkt ze. ‘Want daar is het lekker warm, en zomerfoto’s zijn gewoon het allermooist.’ Maar daarna – daarna is het echt klaar, zegt ze.

Een week later post Noortje een foto van zichzelf in bikini, liggend aan een zwembad. ‘Bali Baby,’ staat erbij. De maanden erna post ze niets meer – geen story, geen foto, ze plaatst geen like, geen reactie. In zekere zin heeft ze zo alsnog gekregen wat ze wilde: op haar Instagram zal het voor altijd zomer zijn.

Deze publicatie is tot stand gekomen met steun van het Fonds Bijzondere Journalistieke Projecten.

Dit verhaal zal ook deel uitmaken van Doortje Smithuijsens boek Gouden bergen, over influencers, dat volgend jaar april verschijnt.

Bron: VN.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.