Bewust smartphonegebruik is de nieuwe trend (voor wie het zich kan veroorloven)

Wat staat hier eigenlijk? “Indistractable is een handleiding om een voorsprong te cultiveren op het klootjesvolk dat zich niet los kan weken van de verleidingen van de digitale wereld”. Als je het hele artikel leest begrijp je dat je alleen van beeldschermverslaving af komt met semireli afspraakjes met jezelf. Zet je scherm standaard op zwartwit en je kijkt er vanzelf minder naar. En tegelijk onderscheid je je van de rest. Hoe gaaf is dat? Bij televisie is dat natuurlijk net zo en bij zwartwitte rode kool vast ook. Het advies komt nota bene van de schrijver van Hooked, het ultieme standaardwerk over hoe je mensen juist wel verslaafd maakt aan beeldschermpjes. Even wachten op zijn volgende boek.

We zijn massaal verknocht geraakt aan onze smartphones. Maar er is een tegenbeweging gaande. Word onafleidbaar, bescherm je kinderen! Maar ja, zeg dat maar eens tegen een alleenstaande moeder met twee banen.

Door Kelli van der WaalsBeeld, 2 januari 2020.

Er bestaat een simpele doch effectieve manier om de kracht van de aandachttrekkende draaikolk die je telefoon is te doen afnemen: stel hem in op grijs. Tip voor wie zich had voorgenomen in 2020 de ogen wat minder aan het telefoonscherm te laten kleven. Weg met de rode notificatieballetjes die ons triggeren ergens op te klikken, foetsie met de icoontjes in blinkende kleuren die ons in een dopaminebadje dompelen bij het ontgrendelen van onze telefoon. Maak een einde aan dit feestje van positive reinforcement waar je nek altijd voor buigen moet, en richt je blik weer omhoog.

Het is gemakkelijk in te stellen. Op de iPhone klik je onder ‘Instellingen’ op ‘Toegankelijkheid’ en dan op ‘Weergave en tekstgrootte’, alwaar je ‘Kleurfilters’ aantikt. Even dat schuifje naar rechts doen en het scherm lijkt op dat van een oude zwart-wittelevisie met een stilstaand beeld. Voor de settings van andere telefoons zie gogray.today, de thuispagina van dit mini movement, zoals Wired het begin december noemde. ‘See the colour in the world again,’ wordt daar aanbevolen. ‘Het is alsof je je favoriete toetje verandert in je minst favoriete groente.’

INDISTRACTABLE

Het komt niet voor in zijn nieuwe boek, maar Nir Eyal zou dit kunnen zien als een goed voorbeeld van wat hij noemt ‘de terughackstrijd tegen afleiding’. Apparaten hacken min of meer onze hersenen, stelt hij: ze verschaffen zich toegang tot die hersenen door ons af te leiden. Zijn pas verschenen boek Indistractable moet het antigif bieden.

Eyal gelooft dat indistractability, ‘onafleidbaar zijn’, de belangrijkste vaardigheid is voor de 21ste eeuw.

Het is een grappige twist als je weet dat Eyal dé handleiding heeft geschreven voor het maken van technologische producten die de hersens van hun gebruikers hacken. Het felgele Hooked. Hoe je mensen verslingerd maakt aan je product (2014) ligt in de kast bij start-ups over de hele wereld. Eyal heeft het zelf zien liggen bij Facebook, Google, PayPal en Slack, schrijft hij in de inleiding, en weet dat het wordt uitgedeeld tijdens congressen.

Maar elke minuut die we aan zulke producten verslingeren, gaat ten koste van andere dingen. Op pagina 237 vertelt Eyal hoe hij dat destijds aan zijn dochter duidelijk probeerde te maken, toen zij op vijfjarige leeftijd voortdurend gilde om ‘iPad-tijd’: ‘We legden haar uit dat de apps en video’s op de iPad waren gemaakt door heel slimme mensen en expres zo waren dat ze er niet vanaf kon blijven en steeds meer wilde kijken.’

CONTROLE OVER JE TELEFOON

Het is niet zo dat Eyal nu spijt heeft van zijn eerdere werk, maar hij gelooft wel dat indistractability, ‘onafleidbaar zijn’, de belangrijkste vaardigheid is voor de 21ste eeuw.

Wie zich als een hedendaagse Odysseus aan de mast van zijn schip laat vastbinden terwijl hij langs het land van de Sirenen vaart, of minstens zoals diens bemanning de oren vult met bijenwas (een Oud-Griekse variant van de Bose QuietComfort 35 II) om doof te blijven voor dat betoverende gezang, heeft een stevig stapje voor op de rest.

Jonathan Franzen scheen in 2010 al te werken op een verouderde Dell-laptop waarvan hij de draadloze kaart had verwijderd en de netpoort had geblokkeerd door er een kabel in te pluggen met superlijm en het kopje eraf te zagen. Alles om bij het schrijven van zijn Great American Novels de afleiding van het internet op afstand te houden.

De afgelopen anderhalf, twee jaar lijkt er ook bij de rest van de wereldbevolking een shift te hebben plaatsgevonden in het denken over de schermen die ons leven beheersen. Als in: we zijn ons er opeens van bewust dát ze ons leven beheersen, en weten eigenlijk niet of we dat wel zo oké vinden.

Lee ook: Hoe Silicon Valley ons verslaafd maakte (en wat daaraan te doen is)22 april 2018. Er verschenen boeken als Digital Minimalism van computerwetenschapper Cal Newport en er zijn bewegingen als de Center for Humane Technology van voormalig Google-ethicus Tristan Harris (door wie ‘grayscale’ wordt aangeraden als een manier om de controle over je telefoon terug te krijgen).

BEWUST TECHNOLOGIEGEBRUIK

Techbedrijven reageerden snel met nieuwigheidjes om ons het idee te geven dat zij aan onze kant stonden – Apple met zijn schermtijd-functie bijvoorbeeld, om bij te houden hoe lang we eigenlijk echt op die telefoon zitten, en Instagram door aan te geven dat je door plaatjes gaat scrollen die je al gezien hebt.

Indistractable is een handleiding om een voorsprong te cultiveren op het klootjesvolk dat zich niet los kan weken van de verleidingen van de digitale wereld.

Met het verschijnen van Indistractable is de cirkel min of meer rond: het tijdperk van bewust technologiegebruik is gearriveerd. Daarbij past het ook dat Indistractable ten opzichte van Hooked minder management is en meer zelfhulp (dat Great American Genre), met wat boeddhistische trekjes. ‘Afleiding is, net als elk ander menselijk gedrag, niets anders dan een manier waarop onze hersenen met pijn proberen om te gaan,’ schrijft Eyal. ‘Als we dit gegeven accepteren, volgt daaruit dat leren omgaan met onbehagen de enige manier is om afleiding aan te pakken.’ Het tegengif voor afleiding lijkt vaak sterk op mindfulness, bijvoorbeeld wanneer Eyal adviseert je verlangens te zien als bladeren op een traag stromend riviertje.

VOORSPRONG OP HET KLOOTJESVOLK

Aan de andere kant is Indistractable een handleiding om een voorsprong te cultiveren op het klootjesvolk dat zich niet los kan weken van de verleidingen van de digitale wereld. De premisse dat indistractability ‘de belangrijkste vaardigheid van de 21ste eeuw’ is, verklapt dat eigenlijk al.

In de huidige economie is aandacht een valuta die Facebook, Google en de hunnen in groten getale binnenschrapen en omzetten in dollars en euro’s. En net als dollars en euro’s is de grote taart van aandacht niet eerlijk verdeeld. Iemand die de controle houdt over zijn eigen aandacht, is als iemand die zijn centen slim investeert, of tenminste verstandig omgaat met zijn geld.

Aan de rijke kant van de scheidslijn schijnen zelfs speciale fora te bestaan om nanny’s te verklikken die hun oppaskinderen aan een scherm hebben blootgesteld.

Aandacht die niet naar het scherm gaat, is een luxegoed. Eind 2018 publiceerde The New York Times een artikelenreeks onder het thema ‘The new digital divide’, waaruit bleek dat kinderen en jongeren uit gezinnen met lage inkomens veel meer tijd op de telefoon en andere schermen doorbrachten dan hun rijkere leeftijdgenoten. Dat is waar je digitale ongelijkheid inmiddels aan kan aflezen, en niet of iedereen wel toegang tot internet heeft, zoals vroeger de zorg was.

De alleenstaande moeder met twee banen heeft nu eenmaal geen tijd om haar kinderen van het scherm weg te houden. Aan de rijke kant van de scheidslijn schijnen zelfs speciale fora te bestaan om nanny’s te verklikken die hun oppaskinderen aan een scherm hebben blootgesteld. In het tijdperk van bewust technologiegebruik zal indistractability in eerste instantie iets elitairs worden. Doe er je voordeel mee en stel je telefoon in op grijs. Zeg dag tegen de rode notificatieballetjes en de icoontjes in blinkende kleuren, tegen het dopaminebadje waar je nekpijn van krijgt. See the colour in the world again, en wees een stapje voor op de rest.

P.S.: Als je écht een probleem hebt met die ‘heel slimme mensen’ die hun producten ‘expres zo maken dat je er niet vanaf kan blijven’, neem dan het nieuwe jaar als aanleiding om lid te worden van een digitale burgerrechtenbeweging als Bits of Freedom.

Bron: Vrij Nederland.

Altijd afgeleid? Niet janken maar terug hacken

Afleiding Eerst maakte hij apps verslavend, nu legt gedragsonderzoeker Nir Eyal uit hoe je al die afleiding het hoofd biedt „Technologie de schuld geven is als de alcoholist die de fles de schuld geeft.”

Door Wouter van Noort, 10 oktober 2019

Beeld Istock, bewerking Nrc 

Eerst appmakers helpen om hun apps zo verslavend mogelijk te maken, vervolgens een boek schrijven met tips hoe mensen zich daar tegen kunnen wapenen. Nir Eyal doet het zonder blikken of blozen. „Wie zou beter dit probleem kunnen aankaarten dan iemand die precies snapt hoe de mechanismes werken?”, zegt hij aan de telefoon vanuit New York.

Zijn boek Hooked (2014), waarin hij de mechanismes achter verslavende digitale producten beschrijft en appmakers tips geeft, stond de laatste jaren bij veel grote techbedrijven op de boekenplank. Hij organiseert de jaarlijkse Habit Summit in Silicon Valley waar appontwikkelaars (en casino-uitbaters) hun methodes uitwisselen om mensen verslaafd te krijgen. In zijn net verschenen boek Indistractable, geeft hij gebruikers tips om zich minder te laten afleiden, online en offline.

In het boek gebruikt de Israëlisch-Amerikaanse gedragsonderzoeker een citaat van filosoof Paul Virilio: „Als je het schip uitvindt, vind je ook het scheepswrak uit.” Eyal licht toe: „Ik heb op zich geen scheepswrakken uitgevonden, want ik werk niet bij Facebook ofzo, maar ik heb de laatste jaren wel heel veel geleerd van de scheepsmakers door te bestuderen wat zij doen, hoe zij de mechanismes die ik beschrijf gebruiken.”

Hij deed jarenlang aan de Amerikaanse Stanford University onderzoek naar de psychologie achter gewoontes. Volgens hem hebben veel mensen een verkeerd beeld van hoe afleiding werkt. „Als mensen het hebben over afleiding, gaat het vaak over de externe omstandigheden die een afleiding veroorzaken. De belletjes, de pushberichten, de mailtjes, de smartphone.”

Uit de onderzoeken die Eyal citeert, blijkt dat de meeste afleiding uiteindelijk komt door interne psychologische oorzaken. „Een hardnekkige gewoonte om afgeleid te raken komt vaak voort uit een oncomfortabele mentale toestand. Aan die toestand hecht een digitaal product of een hardnekkige gewoonte zich als het ware vast”, zegt hij. „Als we alleen de externe prikkels aanpakken en de interne oorzaken vergeten, lossen we het probleem van afleiding niet op. Technologie de schuld geven van afleiding is als de alcoholist die de fles de schuld geeft.”

Ook al erkent hij dat de afleiding je tegenwoordig van alle kanten bespringt, het tegengaan van afleiding begint binnenin jezelf, zegt hij. Wat helpt dan volgens hem wél om de interne oorzaken van afleiding aan te pakken?

  1. Identificeer de pijnDe eerste vraag die je je moet stellen als je weer eens afgeleid raakt, is volgens Eyal: voor welke pijn probeer ik met dit gedrag verlichting te zoeken? Veel menselijk gedrag wordt veroorzaakt door een afkeer van pijn, beschrijft hij. „Een gedraging of gewoonte is vrijwel altijd een manier om psychisch of fysiek lijden af te wenden. Zelfs als we denken dat we plezier najagen, doen we dat vaak om ons te bevrijden van de pijn van verlangen naar plezier.” En er zijn nogal wat soorten pijn: verveling, eenzaamheid, verlangen, vermoeidheid, snakken naar iets in je handen hebben. Afleiding wordt daar vaak door veroorzaakt.„Ik merkte ironisch genoeg de laatste jaren dat ik zelf ook last had van mijn smartphonegedrag”, zegt hij. „Ik kwam te weinig aan mijn kinderen toe omdat ik de hele tijd afgeleid was. Maar dat doet de iPhone mij niet aan, dat láát ik de iPhone mij aandoen. Ik ontsnap blijkbaar aan iets waarvoor die iPhone verlichting biedt. Pak dát aan. Bekijk de prikkel die voorafgaat aan het afleidende gedrag en probeer na te gaan hoe je die pijn kunt wegnemen.” Waaróm grijp je naar die smartphone, waaróm laat je je zo afleiden op kantoor door gesprekken om je heen, waaróm grijp je thuis zo makkelijk naar een snack? „Ontevredenheid en ongemak domineren ons brein, maar we kunnen die gebruiken om ons te motiveren in plaats van ons te laten verslaan.”NRC Future AffairsTechredacteur Wouter van Noort over hoe technologie onze samenleving razendsnel verandertInschrijvenEyal adviseert om desnoods op papier bij te houden hoe je je voelt vlak voordat je raakt afgeleid. Is het een gevoel van angst, van verlangen, honger, rusteloosheid, incompetentie misschien? Als je weet waar het vandaan komt, is dat gevoel aan te pakken en de afleiding te voorkomen.Het gevoeligst voor afleiding zijn we volgens Eyal vooral op ‘liminale momenten’: de overgangen van de ene activiteit naar de andere, dan is het dus extra oppassen. Als je van plek A naar plek B loopt, als je staat te wachten op een trein, als je voor het stoplicht staat. Vervolgens zuigt die telefoon je zo een halfuur naar binnen.Om niet toe te geven, raadt hij een tien-minuten-regel aan. „Elke keer als ik merk dat ik mijn telefoon erbij wil pakken omdat ik simpelweg niks beters te doen heb, vertel ik mezelf: ‘Prima, maar niet nu. Je mag pas over tien minuten.’ Dat heeft mij enorm geholpen.”
  2. Bepaal wat je wél wilt doenAfleiding is alles wat je weghaalt van wat je wilt doen. Niet af te leiden zijn betekent vooral dat je doet wat je voorneemt dat je gaat doen, volgens Eyal. Maar dat betekent ook dat je iets niet een afleiding mag noemen tenzij je weet wáár het je van afleidt. „Als we heel veel open ruimte hebben in onze agenda’s: natuurlijk probeert iemand die tijd af te pakken. Onze baas, de kinderen, Twitter, Facebook. ” Tenzij jij daar zelf een stokje voor steekt. Als lichaamsbeweging belangrijk voor je is, waar staat het dan in je agenda? Als tijd doorbrengen met je geliefde belangrijk is: zet het in je agenda. Tijd aan kinderen besteden, mediteren, een tukje doen: hetzelfde verhaal. Het doel is volgens Eyal om zoveel mogelijk blanco ruimte in je agenda te vullen. Zeker niet alleen met werk als je ook andere dingen belangrijk vindt, dus met álles waar je graag tijd aan besteedt. „Je agenda moet passen bij de waarden die je nastreeft in je hele leven.”„Als je afhankelijk bent van wilskracht en zelfbeheersing, dan zul je meestal falen. Mensen zijn niet goed in wilskracht en zelfcontrole. Ik ook niet, daarom heb ik dit boek geschreven. Je moet zorgen dat het niet op die wilskracht aankomt. Vooruitkijken en systemen bedenken om afleidingen structureel te voorkomen en je daaraan houden lukt vaak wel.”
  3. Hack je aandacht terug„Veel digitale technologie is gebouwd om onze aandacht te hacken”, zegt Eyal. „Maar in plaats van erom te janken, kunnen we onze aandacht ook terug-hacken. Als ik Facebook gebruik, gebruik ik het niet op de manier die Mark Zuckerberg wil maar op de manier waarop ík het wil. Ik heb een app geïnstalleerd, een extensie in de internetbrowser Chrome: Facebook Newsfeed Eradicator. Die verbergt berichten die Facebook op mijn tijdlijn zet, zodat ik al die stomme advertenties en berichten die alleen maar zijn ontworpen om mij langer te laten scrollen, niet zie. Op YouTube gebruik ik DF Tube, een app om afleidende dingen eruit te filteren.” Er zijn talloze adblockers (software die advertenties blokkeert) en apps die tijdslimieten zetten op bepaalde apps, en in je iPhone zitten allerlei functies, zoals ‘niet storen’.Lees ook dit interview met Nir Eyal:‘Het echte probleem is dat er niet méér apps zoals Facebook zijn’„Er zijn heel veel opties, duizenden apps in de appwinkels om je te helpen. Veel mensen gebruiken al die mogelijkheden niet en zitten toch te klagen over al die afleiding. Daar heb ik geen tijd voor, mensen die alleen maar kunnen zeuren zonder dat ze hun eigen gedrag hebben geprobeerd aan te passen. Digitale technologie is ontworpen om je tijd op te maken, net zoals tv en kranten trouwens, dat weten we inmiddels wel.”Vindt hij het niet zelfs een klein beetje gek dat we allerlei apps moeten installeren om andere apps onschadelijk te maken? Nota bene met hulp van dezelfde trucs die hij eerst appmakers heeft geleerd? „Dat is hetzelfde als zeggen: ik wil geen auto meer rijden want ik vind het vervelend dat ik een gordel om moet. Er komt constant nieuwe en betere technologie, die moet je dan ook gebruiken in je voordeel.”

Bron: NRC.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.