Generaties lang achterstandsgebied

Al jaren voert Oost-Groningen lijstjes aan: armoede, werkloosheid en slechte gezondheid. Met zijn weerslag op kinderen. Bijna één op de zes krijgt jeugdhulp, blijkt uit CBS-cijfers. Geen verrassing dat de regio ook daarin bovenaan staat, zeggen drie betrokkenen.

Door Onno Havermans en Wilma van Meteren, 30 april 2016

Naar de friettent om jongeren hulp te bieden

Inge van Balkom, jeugdpsychiater bij Jonx, de jongerenafdeling van de organisatie voor geestelijke gezondheidszorg in Groningen, Friesland en Drenthe:

“Hoezo is dit nieuws? Dit is al generaties zo in Noordoost-Groningen. De omstandigheden waarin kinderen hier opgroeien zijn ongunstiger dan elders, dit is het grootste achterstandsgebied van Nederland. Mensen zijn gedesillusioneerd, hebben een houding van ‘we zijn ook niet voor meer geboren’.

“Vaak spelen er meerdere problemen in gezinnen. De ouders zijn laagopgeleid, werkloos, hebben schulden en soms een drankprobleem. Dat heeft effect op de opvoeding.

“Leren, spelen, een sociaal netwerk opbouwen waar je op kunt terugvallen, dat krijgen deze kinderen minder goed mee. Het worden hangjongeren die school mijden en het verslavingsgedrag van hun ouders overnemen. Nog een geluk dat ze hulp krijgen van jeugdzorg.

“Dat hoge percentage zou nog hoger moeten zijn. Daarom hebben we bij Jonx sinds kort een speciaal team Jeugd voor Oost-Groningen, waarin deskundigen met kennis van jeugdpsychiatrie, verslaving en licht-verstandelijke beperkingen samenwerken. We spreken jongeren aan op het schoolplein, in de friettent of gokhal.

“En we blijven terugkomen, als in het ouderwetse straathoekwerk.”

Bijna de hele vmbo-klas had een ‘rugzakje’

Tineke Slagter, voormalig Eerste-Kamerlid (SP), huisarts in Zuidhorn:

“Je wordt er mismoedig van. Duidelijk is dat een lage economische status een rol speelt. Mijn man was rector op een middelbare school in Delfzijl en gaf wekelijks les op het vmbo om voeling te houden met deze jongeren. Van de dertien leerlingen in de klas hadden er twaalf een ‘rugzakje’ om extra zorg voor ze te organiseren. Het is het verhaal van een dubbeltje dat niet zo makkelijk een kwartje wordt.

“Van 1987 tot 1991 was ik vertrouwensarts in Groningen-Drenthe. In Oost-Groningen komen veel problemen bij elkaar. Kreeg ik daarvandaan een melding over kindermishandeling, dan wist ik dat er vaak meer aan de hand was. Ouders die zelf als kind waren mishandeld, drank, armoede. Iets wat van generatie op generatie wordt overgedragen, laat zich moeilijk doorbreken.

“Er spelen soortgelijk problemen als in Amsterdamse wijken. Maar hier zijn het kleine gemeenschappen. Jeugdhulp laat zich er niet zo makkelijk organiseren als in een grote stad. Ouders kloppen niet aan bij een gemeenteloket.

“In de Eerste Kamer voorzagen we al dat bij de overheveling van de jeugdzorg veel geld en tijd ging zitten in overleg en samenwerking. En wil je de situatie voor de Oost-Groningse jeugd echt verbeteren, dan moet er werk komen en goed, passend onderwijs.”

Gezinnen die al drie generaties in de bijstand zitten

Jaap Velema, wethouder (D66) in Veendam, verantwoordelijk voor onder meer jeugdhulp

“Dat veel kinderen en jongeren in Veendam hulp ontvangen wisten we al op basis van de historische cijfers. Het is een sociaal-economisch vraagstuk, een vraagstuk van de Veenkoloniën. Onze voorouders waren pioniers. Veen was het zwarte goud. Schepen werden hier gebouwd, tweehonderd bedrijfsschoorstenen rookten. Dat alles is weg. In die fase verkeren we. Het is hier prachtig wonen, maar er is weinig werk.

“De sociale werkvoorziening is de grootste werkgever hier. Dat dat wordt afgebouwd stemt mij niet rouwig. Een reguliere baan is beter. Er zijn kwetsbare gezinnen die al drie generaties van de bijstand leven. Wat voor perspectief biedt dat aan kinderen? Ook is het aantal licht-verstandelijk gehandicapten hier drie keer zo hoog is als het landelijk gemiddelde. Het vraagt tijd en aandacht om hen goed te ondersteunen.

“Het Pekela Centra voor Jeugd en Gezin is opgezet om laagdrempelige hulp te bieden, bijvoorbeeld bij opvoeding. De wijkteams zijn in de opbouwfase. We zijn er nog niet. En er komen moeilijke tijden aan. Onze budgetten voor jeugdhulp zullen fors verminderen. Dus moeten we selectiever zijn, en inzetten op preventie en een ander zorgaanbod. Zodat jongeren goede en misschien zelfs betere hulp krijgen, en hun omgeving ook.”

Bron: Trouw.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.